Documental código Linux:

Publicado: 17/12/2010 en Redes

Sentido original de la palabra “Hacker”.

En informática, un hacker es una persona apasionada por la seguridad informática. Esto incluye principalmente a entradas remotas no autorizadas por medio de redes de comunicación como Internet. Pero también incluye a aquellos que depuran y arreglan errores en los sistema.
País y año del nacimiento de Linus Torvalds.

Finlandia, 1969.
A que se refieren los términos “Linux”, “GNU”, “GNU/Linux”?

Linux es un sistema operativo libre tipo Unix. Es  utilizado junto a las herramientas GNU como interfaz entre los dispositivos de hardware y los programas usados por el usuario para manejar un computador.

GNU es un acrónimo recursivo que significa GNU No es Unix (GNU is Not Unix).

GNU/Linux es uno de los términos empleados para referirse a la combinación del núcleo llibre similar a Unix denominado Linux, que es usado con herramientas de sistemaGNU.
A partir de que sistema operativo se creo Linux?

Linux se creó a partir de Unix.
En que consiste la licencia GPL y cual es  su finalidad?

La licencia GPL es una licencia creada por la Free Software Foundation en 1989 (la primera versión), y está orientada principalmente a proteger la libre distribución, modificación y uso de software. Su propósito es declarar que el software cubierto por esta licencia es software libre y protegerlo de intentos de apropiación que restrinjan esas libertades a los usuarios.
Investiga los términos Geeks, Nerds.

Geek: Es un término que se utiliza para referirse a la persona fascinada por la tecnología y la informática.+

Nerd: Es un planteamiento que designa a un estereotipo de persona abocada completamente al estudio y la labor científica,informática e intelectual hasta el punto de mostrar desinterés por las actividades sociales, físicas y deportivas.
En que año apareció la versión 1.0 de Linux?

La versión 1.0 de Linux salió en el año 1994.
Cual fué la aportación de Richard Stallman?

Richard Stallman es el creador del movimiento por el software libre en el mundo.
Cual es la ambigüedad del término “Software Libre” en inglés?

En inglés la palabre free, significa tanto libre, que es a lo que se refiere en realidad este tipo de software, que no tiene restricciones, y puede ser modificado segun el usuario, y tambien la palabra gratis, que no todos los software libres tienen porque ser gratis.
Que significa el término “open source”?

Código abierto es el término con el que se conoce al software distribuido y desarrollado libremente. El código abierto tiene un punto de vista más orientado a los beneficios prácticos de compartir el código que a las cuestiones morales y/o filosóficas las cuales destacan en el llamadosoftware libre.

Cual es la parte comercial del software libre? Por que servicios se cobra?

Cobrar por el mantenimiento y la distribución,  y también cobrar por algunas aplicaciones o paquetes que lleva el sistema operativo.

Enlace del video: http://video.google.com/videoplay?docid=6729008725344610785&hl=es#

Diagrama de rede

Publicado: 25/11/2010 en Redes

Tipos de Modulación.

Publicado: 25/11/2010 en Redes
  • Definicións de:
    • Sinal portador: É unha forma de onda, xeralmente sinusoidal, que é modulada por un sinal que se quere transmitir.
    • Mensaxe ou sinal modulado: É a mensaxe que queremos transmitir.
  1. Mensaxe Analóxico – Portador Analóxico:
    1. AM:
    2. FM:
    3. PM:
  2. Mensaxe Analóxico – Portador Dixital
    1. PCM:
    2. PAM:
  3. Mensaxe Dixital – Portador Analóxico
    1. ASK:
    2. FSK:
    3. PSK:
  4. Mensaxe Dixital – Portador Dixital
    1. Códigos Manchester:
    2. Códigos NRZ:

Conceptos básicos sobre sinais.

Publicado: 24/11/2010 en Redes
  • Definición de sinal sinusoidal: Son as que se representan coas funcións trigonométricas de seno e coseno.
  • Definición de sinal periódico: Son aquelas ondas que mostran periodicidade con respecto do tempo,é dicir, describen ciclos repetitivos.
  • Definición de espectro dun sinal: Representa a cada frecuencia contenida nunha sinal e a sua intensidade.
  • Fórmula matemática de sinal sinusoidal periódico :f(t)=am · sen (wt + ϕ)
  • Representación dun sinal sinusoidal en función do tempo:
  • Representación dun sinal sinusoidal en función da frecuencia:
  • Definición dos seguintes parámetros/conceptos indicando a unidade de medida:
    • Amplitude: É o valor que ten un sinal durante a transmisión. (V)
    • Amplitude máxima: É o valor que ten un sinal nun momento determinado. (V)
    • Frecuencia: Representa o número de veces que se repite o sinal por unidade de tempo. Mídese en (Hz)
    • Periodo: É o tempo transcurrido entre dous puntos equivalentes da onda. Mídese en (Segundos)
    • Lonxitude de onda: É a distancia que recorre a onda nun intervalo de tempo transcurrido entre dous máximos consecutivos. (M)
    • Fase: Situación instantánea nun ciclo, dunha magnitude que varia cíclicamente. (Rad)
    • Ancho de banda dun sinal: A diferencia entre o valor máximo e mínimo das frecuencias do espectro do sinal/mensaxe: (Hz)
    • Ancho de banda dun canal: A diferencia entre as frecuencias máxima e mínima que é capaz de transmitir. (Hz)
    • Ganancia: É a relación entre a amplitude dun sinal de salida respecto ó sinal de entrada. (dB)

Modelo OSI.

Publicado: 03/11/2010 en Redes

El modelo de referencia de Interconexión de Sistemas Abiertos es el modelo de red descriptivo creado por la Organización Internacional para la Estandarización lanzado en 1984. Es decir, es un marco de referencia para la definición de arquitecturas de interconexión de sistemas de comunicaciones.

A principios de 1980 el desarrollo de redes sucedió con desorden en muchos sentidos. Se produjo un enorme crecimiento en la cantidad y tamaño de las redes. A medida que las empresas tomaron conciencia de las ventajas de usar tecnologías de conexión, las redes se agregaban o expandían a casi la misma velocidad a la que se introducían las nuevas tecnologías de red. Para mediados de 1980, estas empresas comenzaron a sufrir las consecuencias de la rápida expansión. De la misma forma en que las personas que no hablan un mismo idioma tienen dificultades para comunicarse, las redes que utilizaban diferentes especificaciones e implementaciones tenían dificultades para intercambiar información.

Para enfrentar el problema de incompatibilidad de redes, la Organización Internacional para la Estandarización (ISO) investigó modelos de conexión como la red de Digital Equipment Corporation, la Arquitectura de Sistemas de Red y TCP/IP a fin de encontrar un conjunto de reglas aplicables de forma general a todas las redes. Con base en esta investigación, la ISO desarrolló un modelo de red que ayuda a los fabricantes a crear redes que sean compatibles con otras redes.

Ventajas de usar el modelo OSI:

  1. Fácil de extender
  2. Simple de Implementar
  3. Cada problema tiene una solución que puede hacerse individualmente.
  4. Mayor comprensión del problema.

Inconvenientes del modelo OSI:

  1. En comparación con TCP/IP es un modelo demasiado complejo.
  2. No todos los productos se adaptan al modelo OSI
  3. Niveles descompensados, algunos con muchas funcionalidades y otros con muy pocas.
  4. Actualmente desfasado?
  5. Apareceu demasiado tarde, cando o TCP/IP levaba anos funcionando.

Tipos de capas:

Capa 1 o física: Es la que se encarga de las conexiónes fisicas a la red, tanto en el medio fśico como en la forma en la que transmite información. Garantiza la conexión y transmite el flujo de bits al medio.

Capa 2 o de enlace de datos: Es la que se ocupa de la dirección física,de la topología de la red, del acceso a la red, de la notificación de errores, del control del flujo y de control de acceso al medio.

Capa 3 o de red:El objetivo de la capa de red es hacer que los datos lleguen desde el origen al destino, identificando y enrutando  los paquetes. Un ejemplo muy común son los routers.

Capa 4 o de transporte: Capa encargada de efectuar el transporte de los datos de la máquina origen a la de destino, independizándolo del tipo de red física que se esté utilizando.

Capa 5 o de sesión: Esta capa es la que se encarga de mantener y controlar el dialogo establecido entre dos ordenadores.

Capa 6 o de presentación: Se encargas de la representación de la información, de gestionar los distintos formatos de los datos y de tareas como la comprensión y el cifrado.

Capa 7 o de aplicación: Gestiona los protocolos de las distintas aplicaciones de red y los interfaces que se le presentan al usuario, ya sean gráficas (GUI) o de linea de comando (LUI)

Dejo aqui, una imagen de los diferentes tipos de capas, y como funcionan, mediante un gráfico, Y un enlace a una pagina sobre el modelo OSI.

  • Protocolo:es un conjunto de reglas usadas por computadoras para comunicarse unas con otras a través de una red. Un protocolo es una convención o estándar que controla o permite la conexión, comunicación, y transferencia de datos entre dos puntos finales.Los protocolos pueden ser implementados por hardware, software, o una combinación de ambos. A su más bajo nivel, un protocolo define el comportamiento de una conexión de hardware.
  • Capa o nivel: Las redes están estructuradas en diferentes capas o niveles para que cada una de estas, haga su propio funcionamiento.
  • Interfaz: Es aquello que solicita servicios a cada capa.
  • Arquitectura de redes:se define como la cadena de comunicación usada por los nodos que conforman una red para comunicarse.En algunos casos se puede usar la palabra arquitectura en un sentido relajado para hablar a la vez de la disposición física del cableado y de cómo el protocolo considera dicho cableado.La topología de red la determina únicamente la configuración de las conexiones entre nodos. La distancia entre los nodos, las interconexiones físicas, las tasas de transmisión y los tipos de señales no pertenecen a la topología de la red, aunque pueden verse afectados por la misma.
  • Sistema abierto:está compuesto por uno o más ordenadores, el software asociado, los periféricos, los procesos físicos, los medios de transmisión de la información, etc., que constituyen un todo autónomo capaz de realizar un tratamiento de la información.Tambien se pueden comunicar los unos con los otros.
  • Servicio:Son las funciónes que realiza la capa. Son las comunicaciones que se producen dentro de una misma máquina y, por consiguiente, dentro de un ámbito de responsabilidad
  • Entidad: Se llama así a los elementos activos que se encuentran en cada una de las capas. Hay entidades software como procesos y entidades hardware como chips encargados de hacer la entrada y salida de datos.
  • Unidad de Datos de Interfaz: :Bloque informativo que la entidad de la capa N pasa a la entidad correspondiente de la capa N-1 a través de la interfaz N/N-1.
  • Unidad de Datos de Protocolo: (Protocol Data Unit) . Son los datos que se intercambian usando el protocolo N. Cada capa añade una cabecera a los datos con información para la interfaz y para la propia capa.
  • Cabecera:En informática, cabecera se refiere a la información suplementaria situada al principio de un bloque de información que va a ser almacenada o transmitida y que contiene información necesaria para el correcto tratamiento del bloque de información.
  • Encapsulamiento: Es el proceso que ejecuta una capa a los datos que vienen de la capa inmediata superior. Consiste en agregar las cabeceras datos.

Aqui dejo una imagen correspondiente a las arquitecturas de redes.

Topoloxías de Redes.

Publicado: 20/10/2010 en Redes
A topoloxía dunha rede pódese definir como a disposición física na que se conectan os nodos dunha rede mediante as liñas de comunicación, ou tamén, ao xeito no que se extende xeográficamente a estructura de cableado formando a rede. A topoloxía de rede determina únicamente a configuración das conexións entre os nodos.

Topoloxía en bus.

Nesta topoloxía todos os nodos están conectados a un único canal (ou bus) de comunicacións compartido por todos. Para determinar que nodo ten acceso para utilizar o bus en cada momento establécese un mecanismo de contienda. O bus ten unha estructura lineal.

A ventaxa principal desta topoloxía é a súa sencillez e facilidade de instalación, xa que non se requiren dispositivos altamente especializados e en xeral os compoñentes utilizados requiren pouca electrónica.

O punto débil desta topoloxía é o propio bus, xa que unha ruptura impediría totalmente a comunicación en toda a rede. Ademáis, ao ser o bus un medio de transmisión compartido, prodúcense colisións cando dous equipos tentan transmitir ao mesmo tempo, o que reduce o ancho de banda e impide que o número de nodos sexa moi elevado. Outra desventaxa, referente á seguridade, é que os nodos poden escoitar as comunicacións dos outros, aínda que isto tamén pode ser ventaxoso en redes de difusión.

Dous estándares que utilizan esta topoloxía son Ethernet (IEEE 802.3) e Token Bus (IEEE 802.4). En xeral, esta topoloxía apenas se usa na actualidade, sustituíndose pouco a pouco pola topoloxía en estrela

Topoloxía en anel.

Os nodos conéctanse formando un anel, onde cada estación está conectada á seguinte, e a última á primeira. Cada estación fai de repetidor pasando ao seguinte nodo o sinal que lle chega do anterior. Un dos estándares de LAN que utiliza esta tecnoloxía
denomínase Token Ring (IEEE 802.5). O seu rendemento é un pouco superior ao de Ethernet xa que utiliza un sistema de acceso ao medio libre de colisións, mediante o método coñecido como de paso por testigo. Os nodos vanse pasando un testigo en
forma de paquete especial de datos e só se lle permite transmitir ao nodo que posúe o testigo en cada momento.

Outro estándar, que utiliza esta topoloxía é o coñecido como FDDI, que para maior seguridade utiliza un doble anel como medio de transmisión. Trátase de redes de maior tamaño (MAN) e que utilizan fibra óptica como medio de transmisión. O punto débil destas redes é o propio anel que, se se rompe, inutilizará a rede

Topoloxía en estrela.

Todos os nodos están conectados a un nodo central especializado que fai as veces de concentrador, e polo que pasan todas as comunicacións. Este concentrador ten as funcións de comunicar dúas estacións calquera e de aislar dos problemas que poidan surxir en calquera dos segmentos ou brazos da estrela. Isto proporciona maior seguridade, xa que o malfuncionamento dunha estación non afecta á rede enteira.
Sen embargo, o gasto en cableado nunha rede en estrela é maior que nunha rede en bus, e ademáis no entorno do concentrador producese normalmente unha importante
madexa de cables. O concentrador é o punto débil desta topoloxía, xa que se éste deixa de funcionar a rede quedará sen servicio.

Tamén hai que dicir que, cando o punto central da estrela é propiamente un hub ou concentrador, o rendemento desta topoloxía aseméllase á de bus, xa que o medio é compartido ao actuar o hub como mero repetidor. Coa sustitución dos hubs por switches ou conmutadores o rendemento multiplícase significativamente.

Outras topoloxías.

Topoloxía en árbore: é unha extensión da topoloxía en bus. Consiste na conexión de distintos buses lineais (ramas) a un novo bus troncal dende o que se reparte o sinal cara as ramas. Esta topoloxía utilízase moito na distribución de sinal de televisión por cable, onde a troncal acostuma a ser fibra óptica e as ramas cables coaxiais.

Topoloxía en malla: Non existe ningún nodo central. Cada nodo está conectado a un ou máis dos outros nodos. Existen diferentes camiños para chegar dun nodo a outro. Esta redundancia ofrece unha maior fiabilidade, xa que cando un nodo ou unha parte da rede falla, pódese seguir usando o resto e enviar os datos por outro camiño. Sen embargo esta redundancia tamén implica un maior coste en recursos coma o cableado.

Topoloxía de interconexión total: Consiste en conectar todos os nodos dunha rede entre sí a través de liñas punto a punto. Esta topoloxía, aínda que sería a máis segura, apenas se usa debido a gran cantidade de recursos necesarios.

Topoloxía mixta: É unha mistura das topoloxías básicas descritas anteriormente. É a máis común en redes medias e grandes xa que describe o crecemento natural da rede nunha organización.

Este e un video sobre las toplogias de redes.

http://www.youtube.com/watch?v=9w3TCQ5Bhl0


Redes de comunicacions.

Publicado: 20/10/2010 en Redes

Unha red de computadoras, é un conxunto de equipos conectados por medio de cables, señais, ondas ou cualquer outro método de transporte de datos.

Clasificacion de redes segundo a súa escala.

  • Redes de área local LAN: É un conxunto de elementos físicos e lóxicos que proporcionan interconexión entre dispositivos nun área privada e restrinxida.
    Defínese tamén polas seguinte catro características:

    • Área xeográfica limitada: unha oficina, unha planta ou un edificio enteiro ou, como moito, un campus enteiro.
    • Velocidade de transmisión relativamente elevada.
    • Privada, é dicir, os equipos e medios de transmisión pertencen á mesma organización.
    • Fiabilidade nas transmisións. A tasa de erros soe ser baixa, logo son redes moi seguras.
  • Redes de área metropolitana MAN (Metropolitan Area Network): é unha rede de distribución de datos para un área xeográfica dunha cidade. Son unha extensión das LAN polo que as tecnoloxías utilizadas son similares, ainda que neste caso poden ser tanto públicas coma privadas. Polo seu tamaño son moi axeitadas para a distribución de televisión por cable e outros servizos.
  • Redes de área extensa WAN (Wide Area Network): é aquela que intercomunica equipos nun área xeográfica moi amplia, a nivel nacional, internacional e incluso planetario, coma no caso de Internet. Normalmente as liñas de transmisión que utiliza son liñas públicas, propiedade das compañías telefónicas, cunha capacidade de transmisión menor que nas LAN, xa que son compartidas por moitos usuarios. As tasas de erro tamén son maiores que nas LAN. En xeral, as WAN interconectan redes de área local de moi diversos tipos.
  • Redes de área persoal PAN (Personal Area Network), para referirse a redes que conectan dispositivos a poucos metros de distancia e normalmente para uso persoal ou a nivel dun posto de traballo.
  • Emisor: Técnicamente, el emisor es aquel objeto que codifica el mensaje y lo transmite por medio de un canal o medio hasta un receptor, perceptor y/u observador. En sentido más estricto, el emisor es aquella fuente que genera mensajes de interés o que reproduce una base de datos de la manera más fiel posible sea en el espacio o en tiempo.
  • Receptor: Aquella persona a quien va dirigida la comunicación; realiza un proceso inverso al del emisor, ya que descifra e interpreta los signos elegidos por el emisor; es decir, descodifica el mensaje. Naturalmente tiene que haber algo que comunicar, un contenido y un proceso que con sus aspectos previos y sus consecuencias motive el mensaje. Las circunstancias que rodean un hecho de comunicación se denominan Contexto situacional (situación), es el contexto en que se transmite el mensaje y que contribuye a su significado.
  • Transductor: Un transductor es un dispositivo capaz de transformar o convertir un determinado tipo de energía de entrada, en otra de diferente a la salida. El nombre del transductor ya nos indica cual es la transformación que realiza, aunque no necesariamente la dirección de la misma.
  • Canal: Un canal de comunicación es el medio de transmisión por el que viajan las señales portadoras de la información emisor y receptor. Es frecuente referenciarlo también como canal de datos.
  • Módem: Un módem es un dispositivo que sirve para enviar una señal llamada moduladora mediante otra señal llamada portadora
  • Códec: Describe una especificación desarrollada en software, hardware o una combinación de ambos, capaz de transformar un archivo con un flujo de datos o una señal. Los códecs pueden codificar el flujo o la señal y recuperarlo o descifrarlo del mismo modo para la reproducción o la manipulación en un formato más apropiado para estas operaciones.
  • Amplificador: Circuito electrico para amplificar señales del espectro sonoro, se usa para aumentar el nivel de señal de una fuente y poder alimentar altavoces.
  • Repetidor: Un repetidor es un dispositivo electrónico que recibe una señal débil o de bajo nivel y la retransmite a una potencia o nivel más alto, de tal modo que se puedan cubrir distancias más largas sin degradación o con una degradación tolerable.
  • Distribuidor:Se encarga de repartir o agrupar señales eléctricos entre diversos emisores y receptores.
  • Concentrador: Un concentrador o hub es un dispositivo que permite centralizar el cableado de una red y poder ampliarla. Esto significa que dicho dispositivo recibe una señal y repite esta señal emitiéndola por sus diferentes puertos.
  • Conmutador: Un conmutador o switch es un dispositivo digital de lógica de interconexión de redes de computadores que opera en la capa 2 del modelo OSI. Su función es interconectar dos o más segmentos de red, de manera similar a los puentes, pasando datos de un segmento a otro de acuerdo con la dirección MAC de destino de las tramas en la red.
  • Antena: Una antena es un dispositivo diseñado con el objetivo de emitir o recibir ondas electromagnéticas hacia el espacio libre. Una antena transmisora transforma voltajes en ondas electromagnéticas, y una receptora realiza la función inversa.
  • Velocidade de Transferencia.Unidade de medida e múltiplos: Indica la velocidad máxima a la que se  pueden transferir los datos, se expresa en Mbps(Megabits x segundo).También hay Kbps,Gbps..etc

Liñas de comunicación.

Publicado: 19/10/2010 en Redes
As liñas de comunicación son as vías a través das que os equipos intercambian información. Cando se conectan dous ou máis equipos a través de liñas de comunicación constrúese unha rede de comunicación.
Hai dous tipos de topoloxías:
  • Liñas punto a punto: conecta dous equipos mediante unha liña físicae con isto lograse a comunicación. Só estes dous equipos (emisor e receptor) teñen acceso exclusivo á liña, polo que non terán que competir polos recursos de comunicación.
  • Liñas multipunto: consisten nun bus de comunicacións común a todos os equipos que se conectan á rede. Cada equipo conéctase mediante unha liña de conexión a este bus común que deberán compartir, establecendo normas ou contiendas para decidir quen usa o canal en cada momento.

Tendo en conta o tipo de propietario hai diferentes tipos de liñas:

  • Liñas privadas: Son aquelas que pertencen a particulares, empresas ou organizacións. As liñas utilizadas nas redes de área local son privadas.
  • Liñas públicas: Normalmente están en poder das compañías telefónicas, e teñen un ámbito nacional ou internacional. O usuario dunha liña pública contrata servicios de comunicacións coa compañía que lle suministra a liña en réxime de aluguer. Estas liñas utilízanse en redes de área extensa ou comunicacións a longa distancia.
  • Liñas adicadas: Normalmente unha liña pública é utilizada por moitos usuarios a un tempo. Cando se interesa que unha liña, sexa pública ou privada, só poida ser utilizada por dous usuarios ou por dous equipos concretos, dise que a liña é adicada.